“Bijna twee jaar geleden heb ik de overstap naar de landelijke politiek gemaakt omdat ik vanuit die positie wilde bijdragen aan een fatsoenlijke samenleving, waarin zo veel mogelijk mensen –ongeacht hun afkomst of achtergrond– tot hun recht komen. Ik moet helaas vaststellen dat ik er onvoldoende in ben geslaagd om in de politieke- en mediawerkelijkheid van ‘Den Haag’ de weg naar deze fatsoenlijke samenleving geloofwaardig over het voetlicht te brengen.” Met deze woorden trad Job Cohen op 20 februari 2012 af als partijleider van de PvdA. Bijna twee jaar nadat hij Wouter Bos opvolgde en als gedoodverfde nieuwe premier van Nederland de verkiezingsstrijd aanging. Een strijd die hij verloor van Mark Rutte. Als oppositieleider kwam hij niet uit de verf met als dieptepunt de algemene beshouwingen van 2011 waarin hij door Wilders als ‘bedrijfspoedel’ en ‘grote gedoger’ van het kabinet werd uitgemaakt. De partij zakt verder in de peilingen, terwijl de SP met voorman Emile Roemer opkwam.
In dit rapport analyseren we de berichtgeving rondom Job Cohen vanaf het moment dat hij aantrad als partijleider van de PvdA tot en met de dag van zijn aftreden. Wat is de politieke- en mediawerkelijkheid?
Lees hier het rapport